De meest oostelijke deelstaat van Oostenrijk is een ideale bestemming voor wie houdt van spannende geschiedenis, het actieve buitenleven en bourgondisch tafelen. Ons eigenzinnige reisparcours door Burgenland startte op een schommel met zicht op de Neusiedler See en eindigde in een kano in de buurt van het drielandenpunt met Hongarije en Slovenië.
Het begin van mijn trip door Burgenland voelt aan als een toeristische blind date. Op het programma staat als eerste tussenstop geen bezienswaardigheid, restaurant of hotel vermeld, wel een tijdstip en een link met coördinaten. Zowel de navigatie in mijn huurauto als de app op mijn smartphone sturen me in de richting van Jois, een wijndorp op de noordwestelijke oever van de Neusiedler See. Als ik mijn bestemming bijna heb bereikt, navigeert de GPS me de wijngaarden in. Lichtjes zenuwachtig verlaat ik met mijn kraaknette huurauto de grote weg om aan een slakkengangetje bij het afspraakpunt uit te komen. Het mysterieuze adres blijkt een aangename verrassing, want wijnmaakster Sonja verwelkomt me met een brede glimlach en wil me met veel enthousiasme Weinschaukeln voorstellen. Pas als we een honderdtal meters hogerop in de wijngaard staan, zie ik waar het om draait: een moderne schommel met twee zitjes en een tafel vol eten, wijn en vruchtensap. Hoe romantisch!
Picknicken in stijl
“Vijf jaar geleden heb ik het idee van ‘wijnschommelen’ gelanceerd”, licht Sonja toe. “Mensen zijn zo druk bezig met hun werk, sociale verplichtingen en smartphone dat ze behoefte hebben aan een trager leven in de natuur. Hier krijgen ze de kans om gedurende drie uur met elkaar te praten en te genieten van lekker eten te midden van de wijngaarden.” In normale omstandigheden laat Sonja zich niet zien. Als de auto van haar klanten nadert, laat ze het door haar bereide eten op de schommel achter. Om de factor ontspanning nog wat op te krikken, legt ze er op het gras dan ook altijd een dekentje bij met daarop gezelschapsspellen.
“Bij mooi weer is deze formule een schot in de roos”, lacht Sonja. “En reken maar dat romantische zielen hier hun lief al ten huwelijk hebben gevraagd.” Ook grotere groepen kunnen ‘wijnschommelen', maar dan is het concept een tikkeltje anders: een grotere schommel voor maximaal acht personen en Sonja blijft dan bij de groep om eten en drinken te kunnen serveren. Na deze picknick in stijl begeef ik me naar de andere oever van de Neusiedler See, waar ik voor een nachtje incheck in het ‘Naturresort’ Vila Vita Pannonia.
Alles op dit vakantiedomein staat in het teken van actief en gezond genieten dankzij uitgebreide wellnessfaciliteiten en fietsen voor alle gasten. Zelf verken ik het domein en de omgeving liever al hardlopend en merk ik algauw een trits bewegwijzerde hardlooproutes op. De Grenzlauf van 15,8 km voert naar de grens met het nabijgelegen Hongarije, al kies ik uiteindelijk voor “het diepst gemeten punt van Oostenrijk”. Een eindje hardlopen door velden en wijngaarden later kom ik uit op een fluorescerend groen bord, dat een hoogte – eerder ‘laagte’ – van 114 meter boven de zeespiegel aangeeft. Het hoeft in Oostenrijk dus niet altijd een bergtop te zijn om op je lijstje van bijzondere plekken af te vinken.
Fietssafari
Op de tweede dag in Burgenland trek ik er met de e-bike op uit met ’s ochtends een fietssafari door het honderd vierkante kilometer grote Nationalpark Neusiedler See-Seewinkel. “We fietsen door een heel atypisch, Oostenrijks landschap”, benadrukt ranger Lukas, terwijl we ons van Illmitz naar de oevers van het grote meer begeven.
“Bij natuur in Oostenrijk denken we aan bergen, rivieren en dichte wouden. Maar dit is een unieke biotoop. Zelfs de meeste Oostenrijkers beseffen niet dat dit gebied het beginpunt is van de Euraziatische steppe, die over onder meer Hongarije en Kazachstan helemaal tot in Mongolië loopt.”
Met onze fiets doorkruisen we de droge grassen van de steppe, al passeren we toch ook omheinde weiden met Hongaarse stepperunderen. Af en toe houdt Lukas halt om de verrekijker boven te halen. Al vrij vroeg tijdens onze safari zien we in de verte imposante waterbuffels, die je eerder bij een bezoek aan een wildpark in Azië zou verwachten. In totaal lopen er hier zo'n honderd waterbuffels rond. Op de oever van het meer, dat nergens dieper dan twee meter is, klimmen we in een oude uitkijktoren. Tot 1989 stonden grenswachten hier op post om het IJzeren Gordijn te bewaken, maar wij genieten er nu van een prachtig uitzicht op het steppelandschap en het uitgestrekte meer met haar brede rietgordel. Vogels vliegen intussen af en aan, waardoor Lukas niet meer weet over welke soort hij eerst uitleg moet geven.
Meer landinwaarts stoppen we bij een grote plas waar veel trekvogels zich met een soort van garnaaltjes komen bevoorraden. “Die beestjes beheersen de kunst van het overleven”, weet Lukas. “Soms blijven ze jarenlang als dood liggen. Pas als er voldoende water is, leven ze op.” Als de fietssafari erop zit, trap ik nog een eindje alleen verder langs de Neusiedler See. Navigatiehulp is daarbij niet nodig. Rond het meer loopt de bewegwijzerde Neusiedler See Radweg, goed voor 120 kilometer fietspaden en rustige wegen. Een aangename manier om die afstand in te korten, is de veerboot van Seebad Illmitz naar Mörbisch am See of van Podersdorf am See naar Rust. Of andersom.
Meer info over deze regio vind je op: Burgenland.info
Bekijk hier deel 2 van onze serie Buitengewoon Burgenland
